Oινογευσία vs. Καθήκον

Εάν μαθαίνατε τελευταία στιγμή πως στην πόλη σας σε 2 ώρες ξεκινά μια βραδιά οινογευσίας, είστε διακριτικός λάτρης του κρασιού αλλά το επαγγελματικό σας πρόγραμμα ήταν γεμάτο με παραδόσεις έργων που καταφθάνουν μαζί με άγχος και ενοχές, τι θα κάνατε; Θα το σκεφτόσασταν λίγο... Αν επιπλέον σας διευκρίνιζαν πως η εκδήλωση ήταν τα γνωστά πλέον ΒορΟινά, με υπέροχα κρασιά από τους παραγωγούς της Βορείου Ελλάδος και διεξαγόταν στο Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία με είσοδο 5€, oι παραπάνω τύψεις και ενοχές θα εξακολουθούσαν να σας βασανίζουν;

Φθάνοντας λοιπόν στο χώρο του ξενοδοχείου διαπίστωσα πως στην παραπάνω εσωτερική πάλη βγήκαν νικητές πολλοί κάτοικοι της Πρωτεύουσας. Νικητές εις διπλούν δε αφού τα υπέροχα κρασιά και η ατμόσφαιρα στην αίθουσα της εκδήλωσης ήταν ικανά να σε ταξιδέψουν.

Γνωρίζοντας λίγα για το κρασί αλλά διψώντας κυριολεκτικά και μεταφορικά για γνώση και γεύση, περιπλανήθηκα στα σταντ των οινοπαραγωγών άλλοτε με το δικό μου ένστικτο και άλλοτε μιμούμενος αυτούς που γνώριζαν, διαγράφοντας έτσι ένα ιδιότυπο τουρ με το νου μου σε διαδρομές της Βόρειας Ελλάδας. Και πιο συγκεκριμένα στο μονοπάτι του ερυθρού οίνου όπως εγώ το ονόμασα.

Δοκίμασα αρκετές ετικέτες και αφέθηκα σε νέες εμπειρίες προσπαθώντας να ξεχωρίσω κάποια από τα κρασιά αυτά. Τα "Αλφα One" (Tannat), Χατζηβαρύτη "Γουμένισσα" (Ξινόμαυρο 70%, Νεγκόσκα 30%) και "Βογιατζή Τσαπουρνάκος" (Τσαπουρνάκος) είναι αυτά που κράτησα για να τα απολαύσω σύντομα με την παρέα μου.

Αποχωρώντας κι ενώ άφηνα στο τραπέζι της εξόδου το ποτήρι μου ήμουν πια πεπεισμένος πως διλήμματα σαν αυτά που σας περιέγραψα στην αρχή δε θα έπρεπε να με ξαναβασανίσουν. Η μόνη ενοχή που είχα φεύγοντας ήταν πως δεν κατάφερα να "κλέψω" κάμποσους από τους εκατοντάδες φελλούς που πέρασαν από μπροστά μου, για να ευχαριστήσω την πηγή που με πληροφόρησε για την εκδήλωση αυτή εμπλουτίζοντας την αντίστοιχη συλλογή της.

V for Vino.

Υ.γ. V σε ευχαριστούμε πολύ για την ανταπόκριση!