Μέρες τώρα η πραλίνα φουντουκιού τριγυρίζει στο μυαλό μου. Είτε πάνω σε μια φέτα ψωμί είτε ανάμεσα σε δύο μπισκότα σε μορφή σάντουιτς είτε σε μια απλή κουταλιά γλυκού ή ενίοτε και σούπας έρχεται αρχικά στο μυαλό μου και στη συνέχεια στο πιάτο μου!
Όταν έχεις στο ψυγείο σου βαζάκια όλων των μεγεθών με σπιτική μαρμελάδα μανούλας από ροδάκινα που έχεις μαζέψει με τα χεράκια σου, είναι δυνατόν να μη γίνει η πάστα φλώρα το αγαπημένο σου γλυκό;
Χθες βράδυ το σπίτι μύρισε σπιτικό ψωμί με τυρί φέτα: το αγαπημένο μας τυρόψωμο που κάθε φορά γίνεται ανάρπαστο.
Το αγαπημένο μου ρυζόγαλο, με τη συνταγή της μαμάς, που την έχει πάρει από τη γιαγιά. Μια συνταγή που κρατάει χρόνια και περνάει από γενιά σε γενιά σήμερα μοιράζεται απλόχερα.
Η Πέμπτη είναι πολύ ωραία μέρα! Ίσως είναι που νιώθεις ότι φτάνει η Παρασκευή, ίσως είναι που βγαίνεις το βράδυ και σκέφτεσαι ότι δεν πειράζει που θα ξυπνήσεις νωρίς το επόμενο πρωί... Παρασκευή θα ξημερώσει, θα κάνεις υπομονή μερικές ώρες και θα κοιμηθείς μετά... Ίσως είναι που σε πιάνει και εκείνη η διαβολεμένη όρεξη για κάτι γρήγορο και χορταστικό και λαχαριστό και ας μην είναι και σπιτικό ούτε υγιεινό και ... και ...
Φρυγανιές, βούτυρο, μαρμελάδες κι ένα ποτήρι φρέσκο γάλα γιατί το πρωί χρειαζόμαστε ενέργεια.
Η προσπάθεια για σπιτικό ψωμί στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία! Μετά το τυρόψωμο και το ελαιόψωμο, πέρασα στην παρασκευή ψωμιού χθες το απόγευμα και άπαντες στο σπίτι είμαστε πολύ ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα.
Μπανάνα, πραλίνα φουντουκιού και ψιλοκομμένα φουντούκια: Ένας συνδυασμός τόσος νόστιμος, τόσο λαχταριστός!
Τα cookies που έχω κολλήσει μαζί τους από την πρώτη φορά που τα δοκίμασα, που ποτέ δεν μπορείς να φας μόνο ένα, που τα κομματάκια ρευστής σοκολάτας μέσα τους δίνουν μια αίσθηση μοναδική...
Και μια που μιλάμε για ψάρια σήμερα, να ένα φαγητό που δεν το ξέρουν πολλοί και που όταν το δοκιμάσουν, κυριολεκτικά γλείφουν τα δάχτυλά τους! Εξάλλου ψάρι χωρίς χέρι τρώγεται; Δεν τρώγεται!
Μετά τη βόλτα μας στο Notting Hill, ήρθε η ώρα να περπατήσουμε παρέα και στο Covent Garden, την περιοχή που ξεχώρισα στο Λονδίνο.
Κι ενώ ενόψει καλοκαιριού θα περίμενε κανείς παύση εργασιών στην κουζίνα, κατά έναν περίεργο λόγο οι κουτάλες έχουν πάρει φωτιά, οι πειραματισμοί είναι συχνοί και τα γλυκά δε λείπουν ποτέ από το μενού! Πολύ περισσότερο τα cupcakes.
Περπατώντας στους δρόμους και τα πάρκα του Λονδίνου συναντάει κανείς πολλές εκπλήξεις. Αλλά ποιά μπορεί να είναι πιο ευχάριστη από ένα σκιουράκι που απολαμβάνει με τόση λαχτάρα το φαγητό του;
Το τραγούδι που κλασικά θυμόμαστε όταν ξαναρχίζουν οι βροχές!
Μια πανέμορφη διαδρομή, εύκολη, ακίνδυνη αλλά απαιτητική από πλευράς φυσικής κατάστασης, είναι η ανάβαση στο οροπέδιο των Μουσών από τη θέση "Γκορτσιά".
Σήμερα μοιράζομαι μαζί σας μια ιδέα που μου άρεσε πολύ και αν είναι δικής μου εκτέλεσης, ξεκίνησε από τη μαμά. Όταν η μαμά του παιδιού που σε καλεί στο πάρτι είναι φίλη κοντινή, πολλές φορές ρωτάς "Μήπως θέλετε κάτι συγκεκριμένο, μήπως χρειάζεστε κάτι" κ.λπ. Η απάντηση λοιπόν που μου άρεσε πολύ, την κράτησα και την εξέλιξα αφορούσε σε είδη περιποίησης για ένα παιδάκι. Και οι ιδέες είναι πολύ περισσότερες όταν το παιδάκι είναι κοριτσάκι.
Ξέρετε πόσες ανάγκες μπορεί να έχει ένα κοριτσάκι; Και δε μιλάμε για υπερβολές, μιλάμε για πράγματα που όντως χρειάζεται.
Έτοιμο το σημερινό μου πρωινό... Είναι νηστίσιμο, νόστιμο και απόλυτα χορταστικό!
Σήμερα την προσοχή μου στο pinterest τράβηξαν δυο διαφορετικά επιτοίχια ράφια σε ένα παιδικό δωμάτιο. Και ξεκινώντας από αυτά, εντόπισα μερικές ακόμα ιδέες που καθεμιά από αυτές θα μπορούσε να αποτελεί ένα ενδιαφέρον diy project για το σαββατοκύριακο. Ειδικά αυτή με τα ράφια δεν είναι ανάγκη να περιοριστεί στο παιδικό δωμάτιο. Μπορεί να βρει εφαμογή και σε άλλους χώρους, όπως για παράδειγμα στο χολ.
Ας δούμε αναλυτικότερα μερικές ιδέες για το πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε εναλλακτικά διάφορα μικροαντικείμενα:
Το ότι βρισκόμαστε στη Μεγάλη εβδομάδα και μάλιστα σε μέρες νηστείας δε σημαίνει πως δεν μπορούμε πια να καλούμε κόσμο στο σπίτι ή να τρώμε εμείς νόστιμες λιχουδιές και μάλιστα γρήγορα και εύκολα...
Εδώ και λίγα χρόνια στη χώρα μας υπάρχει ένα μουσείο διαφορετικό απ' τ' άλλα. Είναι ένα μουσείο αφιερωμένο στη φύση και σε είδη που μας προσφέρει απλόχερα, ένα μουσείο μανιταριών! Και πού αλλού θα μπορούσε να βρίσκεται αυτό το μουσείο, πέρα από την ευρύτερη περιοχή της Πόλης των Μανιταριών;
Στα ορεινά των Γρεβενών, λοιπόν, στο καταπράσινο χωριό που ακούει στο όνομα Λάβδα, τον Νοέμβριο του 2011 ιδρύθηκε Μουσείο Μανιταριών. Έκτοτε κάθε χρόνο, αρχές καλοκαιριού, διοργανώνονται εκδηλώσεις με θέμα τα Μανιτάρια. Φέτος οι "Δρόμοι του Μανιταριού" πραγματοποιήθηκαν το τριήμερο 30-31/5 και 1/6 και οδήγησαν στη Λάβδα μανιτραφόφιλους και εν γένει φυσιολάτρες.
Κάθε μέρα έχουμε μια νέα ευκαιρία να χαρούμε και απολαύσουμε όσα έχουμε είτε είναι πολλά είτε λίγα, να περάσουμε χρόνο με αγαπημένους ανθρώπους, να ασχοληθούμε με ό,τι μας κάνει να νιώθουμε καλά!
Σήμερα οργανώστε μια μάζωξη στο σπίτι με αγαπημένους φίλους και εκπλήξτε τους ευχάριστα με ξεχωριστούς μεζέδες και ένα αρωματικό λευκό κρασί. Μάλιστα ξεκινήστε από το απόγευμα στο μπαλκόνι, λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα για να απολαύστε τα μοναδικά χρώματα του ουρανού την ώρα που ο ήλιος δύει.
Μετά την κατάκτηση των κορυφών στο Πάπιγκο, έρχεται η ώρα για νέες φθινοπωρινές εξορμήσεις σε βουνά και σε λαγκάδια! Η ανυπομονησία είναι μεγάλη και η προετοιμασία των κατάλληλων εφοδίων απαραίτητη. Με μεγαλύτερη εμπειρία τώρα πια μπορώ να σας πω όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τον εξοπλισμό που πρέπει να έχετε μαζί σας.
Όσο βελτιώνεται ο καιρός και περνάμε όλο και περισσότερες ώρες εκτός σπιτιού τόσο περισσότερο μας αρέσει να τρώμε έξω. Γύρος, σουβλάκια, κρέπες, κρύα σάντουιτς και παντός τύπου fast food μας αρέσει και μας κλείνει πονηρά το μάτι όταν περνάμε έξω από ταχυφαγεία. Και μετά αρχίζει ο αγώνας και οι φωνές της υγιεινής διατροφής, του καλλίγραμου κορμιού, του καλοκαιριού που έρχεται και που θα μας βρει με μαγιώ και λίγο πιο γεματούληδες από πέρυσι.. Άγχος; Ε όχι άγχος και γι αυτό!
Ώρα για μουσική!
"..Clap along if you feel like that's what you wanna do.."
Ο Βελβεντός (ή Βελβεντό) γνωστός για τα καταπληκτικά του φρούτα, τις μαρμελάδες, το απέραντο πράσινο αλλά και για τα ιστορικά, πολιτιστικά - παραδοσιακά και άλλα στοιχεία, αποτελεί τη βάση για ορεινές περιπλανήσεις στα όμορφα Πιέρια Όρη.
Μπορεί οι συνθήκες τελευταία να μην ευνοούν τα ταξίδια, το μυαλό όμως ανατρέχει σε αναμνήσεις και ξαναζεί. Και κάπως έτσι ήρθε σαν στιγμιότυπο ταινίας μπροστά μου το ταξίδι στη Φλωρεντία. Μια από τις ομορφότερες πόλεις που έχω επισκεφτεί, ένα ταξίδι που σίγουρα θέλω να επαναλάβω.
Αν και όλοι θα θέλαμε o Aύγουστος να κρατήσει λίγο ακόμη, ο πρώτος μήνας του Φθινοπώρου είναι ήδη εδώ και η σημερινή δύση του ήλιου σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του φετινού καλοκαιριού.
Κάποτε ήταν μόδα στα σπίτια να υπάρχει bar σε μια γωνία του σαλονιού. Κατά την άποψή μας, καλώς η τάση αυτή ξεπεράστηκε. Πολύς χώρος χαμένος και τελικά κάθε πόσο αφήνουμε τους άνετους καναπέδες στο σπίτι για να καθίσουμε σε σκαμπό;
Ντουλάπες, παπουτσοθήκες, συρτάρια, ράφια... όσα και να είναι δεν αρκούν ποτέ! Τις περισσότερες φορές μάλιστα όσο περισσότερους αποθηκευτικούς χώρους έχουμε στη διάθεσή μας, τόσο περισσότερο τους γεμίζουμε.
Το πασχαλινό τραπέζι είναι αρκετά διαφορετικό σε σχέση με το τραπέζι των Χριστουγέννων. Συνήθως η διακόσμηση είναι πιο λιτή και το συνολικό ύφος του τραπεζιού πιο ανάλαφρο.. Εξάλλου δε λένε ότι τα Χριστούγεννα είναι για την πόλη και το Πάσχα για το χωριό;
Μια και είμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού και για πολλούς ήδη ξεκίνησαν οι διακοπές, ας ακούσουμε παρέα το κλασικό αυτό και αγαπημένο τραγούδι.. και να ευχηθούμε "Καλές Διακοπές" σε όσους ξεκινά η άδειά τους σήμερα! Πολλές βουτιές και να περάσετε εξαιρετικά!
