Παίρνουμε ένα μπολάκι ρίχνουμε καρύδια, βρώμη, λιναρόσπορο, λίγο ταχίνι, λιγο μέλι, λίγη κανέλα και ένα μηλαράκι και έχουμε ένα πεντανόστιμο, θρεπτικό και χορταστικό πρωινό.

Πολύ ωραία η εμφάνιση της κοπέλας, δε συμφωνείτε;

Σήμερα νιώσαμε την ανάγκη να ξαναγίνουμε όλοι παιδιά..

Μια παλιά καρέκλα σε μια γωνία, ένα ριχτάρι ριγμένο επάνω της, μια μεγάλη κορνίζα από πίσω, δυο τρία ανθοδοχεία και άλλα τόσα κηροπήγια ή καράφες αριστερά και δεξιά ακουμπισμένα πρόχειρα και μερικά βιβλία συνθέτουν μια ιδιαίτερη γωνιά στο σπίτι. Δεν είναι πολύ όμορφη και πολύ "τυχαία" διακοσμημένη;

Δε στολίσαμε μόνο εμείς! Τα περισσότερα καταστήματα έχουν ήδη μπει στο κλίμα των Χριστουγέννων! Έχουν προσθέσει φωτάκια και διάφορα άλλα στολίδια στη διακόσμηση τους δημιουργώντας ένα πιο ζεστό κ εορταστικό περιβάλλον που πολύ μας αρέσει..

Η ιδέα για τις ντυμένες κρεμάστρες είναι παλιά. Εμένα πρώτη φορά με επισκέφτηκε στα 17-18 βλέποντάς τη σε κάποιο περιοδικό ως "αναμόρφωση της ντουλάπας σε μια πιο ρομαντική εκδοχή". Ξάφνου όλες οι κορδέλες που έβρισκα κατά καιρούς στο σπίτι έντυναν το πάνω ή το κάτω μέρος κάθε κρεμάστρας που είχα στη ντουλάπα μου. Ιδιαίτερα στη φοιτητική μου ντουλάπα σχεδόν δεν υπήρχε κρεμάστρα που να μην ήταν "ρομαντική".

Μετά τα cupcakes βανίλιας και τα cupcakes hotdog, ήρθε η ώρα και για τη συνταγή των ξακουστών πλέον - στην παρέα μας -  tortillas που μετά την περσινή μεγάλη επιτυχία δε θα μπορούσα να μην τις ξαναφτιάξω...

Ιδανικό σνακ! Ξηροί καρποί, cranberries και κομμάτια κουβερτούρας..

Ένα εξαιρετικό κομμάτι από ένα πολύ δυνατό soundtrack!

Θα μας δώσετε την αγάπη σας;

Επιστρέφουμε από το πρώτο τριήμερο του Μαρτίου, αφήνοντας πίσω μας την αποκριάτικη διάθεση αλλά όχι και τη διάθεση για αποδράσεις και ανανέωση με μια διαφορετική πρόταση από τη φίλη Δέσποινα.

Το απόγευμα της Τσικνοπέμπτης είναι εδώ και μια που πλησιάζει η ώρα που θα βγούμε μια βόλτα... ας ανεβάσουμε τη διάθεσή μας και ας αφεθούμε στο ρυθμό του χαρακτηριστικού αυτού χορευτικού κομματιού που για τους περισσότερους είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την περίοδο του καρναβαλιού!

Οι μικρές εκπλήξεις είναι το αλατοπίπερο των διαπροσωπικών μας σχέσεων... Είτε μιλάμε για τη σχέση με τους γονείς, τους φίλους ή το σύντροφό μας, μια έστω και μικρή έκπληξη μπορεί να δώσει λίγη χαρά τόσο σε αυτόν που την οργανώνει όσο και στον αποδέκτη της!

Συστάσεις για την Ελευθερία Αρβανιτάκη σίγουρα δε χρειάζονται. Η πορεία της στην ελληνική μουσική σκηνή είναι γνωστή και η αγάπη μας για τα τραγούδια και τις ερμηνείες της μεγάλη.

'cause we are young!

Μια που ο καιρός θα έχει λίγο από όλα αυτές τις μέρες, ας πάρουμε μερικές ιδέες για πιθανές ενδυματολογικές μας επιλογές βασιζόμενες στις εμφανίσεις της πάντα στιλάτης Miroslava Duma κατά τη διάρκεια της πρόσφατης εβδομάδας μόδας στο Παρίσι.

Μετά τη θραύση που έκαναν τα χωρίς ζάχαρη κουλουράκια, η μητέρα πήρε θάρρος και αποφάσισε να μοιραστεί μαζί μας και άλλες αντίστοιχες συνταγές για όσους προτιμούν τα "άγλυκα" γλυκά.

H Artmania ξαναχτυπά το 2017 με νέα κατασκευή και χαρίζει δώρο σε ένα τυχερό κορίτσι! Αυτή τη φορά εμπνεύστηκε έναν κουμπαρά, ένα πραγματικό piggy box, τη Ροζίτσα Γουρουνίτσα που μπορεί να κάνει παρέα σε όποιο κοριτσάκι θελήσει να την αποκτήσει.

Η Ροζίτσα Γουρουνίτσα είναι ξύλινη, χειροποίητη 100% και έγινε με πολλή αγάπη, πού αλλού; Στο καλλιτεχνικό εργαστήρι της Artmania.

Η μνήμη είναι ένας πολυμήχανος υπέροχος οργανισμός που τρέφεται από εικόνες, μυρωδιές, γεύσεις, μουσικές και συναισθήματα. Και σιγά σιγά χτίζει ένα παλάτι αναμνήσεων και εμπειριών, πυροδοτώντας κάθε τόσο σκέψεις και νοητικά ταξίδια. Σαν πρίγκιπες λοιπόν και εμείς στο δικό μας παλάτι ήρθε η ώρα να κάνουμε μια αληθινή βόλτα στο βασίλειο μας και να συλλέξουμε λίγες εικόνες ακόμα.

Φέτος θα είναι το τριακοστό πρώτο (γκουχ..γκουχ) Πάσχα της ζωής μου που θα περάσω στα Γρεβενά και στο χωριό του μπαμπά και το οικοδόμημα της μνήμης έχει αρχίσει να διαχέει αναμνήσεις και συναισθήματα. Για μένα λοιπόν το Πάσχα είναι πολύ συγκεκριμένα πράγματα που αναπαράγονται κάθε φορά και εμπλουτίζονται ή αποδυναμώνονται όσο μεγαλώνουμε ή όσο αλλάζουμε. Δεν έχει να κάνει ίσως καθόλου με το θρησκευτικό χαρακτήρα της γιορτής παρά μόνο με όλες αυτές τις συνήθειες που μοιάζουν με μικρές ιεροτελεστίες και ακολουθούμε ευλαβικά επιστρέφοντας έτσι στις ρίζες μας. Σαν μωρό που ψάχνει την αγκαλιά της μαμάς του.

Το είπαμε ότι θα επιχειρήσουμε κι εμείς να φτιάξουμε Croque Madame και συνηθίζουμε να κρατάμε τις υποσχέσεις μας..

Eσείς πόσες αγκαλιές χαρίσατε σήμερα;

ή αλλιώς βασιλoπιτάκια!