Όταν έχεις τέτοια λεμόνια, απευθείας από το δέντρο του κυρίου Τ., από την παραγωγή στην κατανάλωση, χωρίς κέρωμα και με εκπληκτικό άρωμα, δεν μπορείς να μην το εκμεταλλευτείς... ακόμα και αν είναι να αθετήσεις (πάλι) την υπόσχεση στον εαυτό σου και στη... ζυγαριά σου για το κορμί που θες να χτίσεις μέχρι το καλοκαίρι...
Κι ενώ ενόψει καλοκαιριού θα περίμενε κανείς παύση εργασιών στην κουζίνα, κατά έναν περίεργο λόγο οι κουτάλες έχουν πάρει φωτιά, οι πειραματισμοί είναι συχνοί και τα γλυκά δε λείπουν ποτέ από το μενού! Πολύ περισσότερο τα cupcakes.
Τι καλό θα φτιάξουμε σήμερα;
Η απάντηση έρχεται από τη μητέρα που συνεχίζει τους πειραματισμούς στην κουζίνα και μας φτιάχνει κουλουράκια καρότου με αλεύρι ολικής άλεσης, χωρίς ζάχαρη, ελαφριά και υγιεινά για να συνοδεύουμε τον καφέ, το γάλα ή το τσάι μας χωρίς τύψεις!
που πάντα έκανε θραύση σε όλες τις παιδικές μας γιορτές και όλοι μετά ζητούσαν τη συνταγή!
Είναι πλέον το αγαπημένο μου γλυκό.
Με μια προσπάθεια, έναν κόπο, και μάλιστα μικρό, φτιάχνουμε δύο υπέροχα γλυκά! Τόσο υπέροχα! Τόσο νόστιμα! Τόσο μεγάλοι πειρασμοί! Μπορώ να σας μιλάω ώρες γι αυτά τα γλυκά!
Μία από τις δημιουργίες των χθεσινών πειραματισμών στην κουζίνα είναι αυτό το κέικ βανίλια - σοκολάτα. Τη συνταγή τη βρήκα στο χιλιοχρησιμοποιημένο τετράδιο συνταγών της μητέρας, η οποία δίπλα σε κάθε συνταγή έχει και ένα χαρακτηρισμό πχ. GOOD, EXCELLENT, ΑΡΙΣΤΟ ή αστεράκια που δείχνουν το μέγεθος της ικανοποίησης κατά τη δοκιμή κάθε παρασκευάσματος.
Η διαδικασία των κουζινοπειραματισμών τελευταία έχει ως εξής: Η μεγάλη μου αδυναμία - μικρή μου ξαδέρφη διαλέγει, εγώ υπακούω και εκτελώ συνταγές και στη συνέχεια η μητέρα επανεκτελεί με δικές της εκδοχές, χωρίς ζάχαρη. Αυτή τη φορά πρόκειται για παραλλαγή των μπισκότων βρώμης με κομμάτια μαύρης σοκολάτας και cranberries.
Χθες βράδυ με έπιασε μια υπογλυκαιμία, μια τρομερή διάθεση για γλυκό και λαχταρούσα να σηκωθώ το πρωί και να βρω ένα νόστιμο πρωινό. Ένα, ή τουλάχιστον ένα, cupcake ήταν η τέλεια επιλογή και παράλληλα ήταν το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό. Ψάχνοντας διαθέσιμες συνταγές στα βιβλία μου, εντόπισα αυτή που βόλευε βάσει των υλικών που είχα στην κουζίνα και του χρόνου που απαιτούσε για την εκτέλεσή της. Το αποτέλεσμα ήταν νοστιμότατα cupcakes βανίλιας με σοκολατένια μπισκότα oreo! Δεν ακούγεται άσχημα, ε; Και πιστέψτε με, δεν είναι!
..που κανείς δε μπορεί να φάει μόνο ένα!
ή αλλιώς Cookies Σοκολάτας για Tweety Girls, όπως ήταν ο τίτλος της συνταγής στο Tweety περιοδικό της μικρής μου ξαδέρφης.
Αν εν όψει των εορτών δε θέλετε να στολίσετε δέντρο ή έστω μόνο δέντρο, μια καλή ιδέα είναι να στολίσετε ένα άλλο κεντρικό σημείο του σαλονιού σας, όπως το φωτιστικό σας.
Ιδιαίτερα, αν διαθέτετε ένα φωτιστικό σιδερένιο ή γενικότερα μεταλλικό σε vintage ή country εκδοχή, σας έχουμε μια εξαιρετική πρόταση.
Δυστυχώς όλες οι προγνώσεις δείχνουν ότι ο καιρός δε θα μας κάνει τη χάρη αυτό το σαββατοκύριακο. Βροχές και χιόνια στα ορεινά ίσως μας κλείσουν σπίτι. Αλλά και έτσι να είναι, δε θα το βάλουμε κάτω. Είναι μια καλή ευκαιρία να το ρίξουμε σε εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία, ταινίες και σίγουρα στο φαγητό...
Σήμερα επιστρέφουμε από τη νοητή μας βόλτα στο Μιλάνο της Ιταλίας και μένουμε Ελλάδα... Αρκεί να μη μένουμε στο σπίτι :)
"Όταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει το βουνό στον Μωάμεθ", έτσι δε λένε; Αντιστοίχως λοιπόν, αφού φέτος τα χιόνα δεν ήρθαν σε εμάς, ή έστω ήρθαν με το σταγονόμετρο, πήγαμε εμείς στα χιόνια.
Σήμερα δε θα μπορούσαμε να μην ακούσουμε ένα από τα τραγούδια της φετινής βασίλισσας των BRIT Αwards 2013, που δεν είναι άλλη από την Emeli Sandé. Επιλέγουμε λοιπόν το "Νext to me" που είναι ένα από τα αγαπημένα μας κομμάτια από το πρώτο της άλμπουμ με τίτλο "Our Version of Events".
Σας δώσαμε ήδη αρκετές ιδέες για δώρα που μπορείτε να ετοιμάσετε εσείς ή να προμηθευτείτε από τα εμπορικά καταστήματα και να τα χαρίσετε στους αγαπημένους σας ανθρώπους. Σας θυμίζουμε επίσης ότι σημασία έχει και η εμφάνιση του δώρου, οπότε αν έχετε το χρόνο και τη διάθεση μπορείτε να ετοιμάσετε και πρωτότυπες συσκευασίες, όπως αυτή που επίσης σας προτείναμε με τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες.
Μπορεί να ξημέρωσε εδώ και ώρες.. μπορεί να είστε ήδη στη δουλειά ή μπορεί να κάνετε δουλειές στο σπίτι.. Ό,τι κι αν ισχύει, ένα διάλειμμα είναι απαραίτητο και αυτή τη φορά απαιτεί να κλείσετε τα μάτια και να αφήσετε το ρυθμό του νέου τραγουδιού του Απόστολου Βαλαρούτσου να σας παρασύρει...
Ακολουθεί η αφήγηση μίας πολύ ωραίας καλλιτεχνικής εμπειρίας που οι αγαπημένοι φίλοι μας, Χάρης και Χρύσα, είχαν την τύχη να ζήσουν το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας (28/2 – 3/3). Στις γραμμές παρακάτω, δεν θα βρείτε ούτε μία αναφορά σε ταραμοσαλάτα, χταποδάκι, χαρταετό ή κούλουμα.
Έχετε άδεια γυάλινα μπουκάλια από χυμούς ή άλλα ποτά; Μήπως έχετε και τα κλασικά ψηλά μακρόστενα κεριά μέσα στο ντουλάπι;
Μια φίλη ανακαλύπτει την ομορφιά των βιβλίων, η ανάγνωση την απορροφά, της αρέσουν όσα γράφει το βιβλίο που μόλις τελείωσε και μοιράζεται μαζί μας μερικές προτάσεις που έμειναν στη μνήμη της μαζί με μερικές σκέψεις.
Μετά τη Σύρο αναχωρούμε για την άλλη αρχόντισσα, την Πάρο.
Αυτές τις μέρες που θα κάνουμε τις βόλτες μας εν όψει των Χριστουγεννιάτικων αγορών, σίγουρα θα συναντήσουμε στο δρόμο μας ένα φαρμακείο. Είναι λοιπόν ευκαιρία να το επισκεφθούμε και να πάρουμε ένα κουτί "Παστίλιες για τον πόνο του άλλου", συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στη δράση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα σε όλο τον κόσμο.
Ένα απ' τα πολλά ξακουστά γεφύρια των Γρεβενών, μικρό μεν αλλά πανέμορφο και ξεχωριστής νοοτροπίας όσον αφορά στα υλικά κατασκευής του, είναι το πέτρινο γεφύρι της Αλατόπετρας ή Προσβόρου ή Γκαβού.
Συμβαίνει τώρα...
Μπρόκολο... μπλιαχ... Έτσι έλεγα από παιδί. "Άκου μπρόκολο! Και γενικά ε όχι να φάω και σαλάτα! Τι να την κάνω τη σαλάτα, δε μ' αρέσουν οι σαλάτες, δε θέλω να φάω, όχι μαμά δε θα φάω με το ζόρι... ούτε τις πέντε ντομάτες που μου έβαλες στο πιάτο, δε θέλω να φάω καθόλου"... και να τα δράματα κάθε μεσημέρι!
Ευτυχώς μεγαλώνοντας, έμαθα να τρώω και σαλάτες. Αγγουροντομάτα στην αρχή, να και λίγο μαρούλι μετά, άντε να δοκιμάσω και λίγο λάχανο, και λίγο μπρόκολο... Και κάπως έτσι φτάσαμε στο τώρα, που η σαλάτα δε λείπει από κανένα γεύμα. Μια από τις αγαπημένες μου, που είναι και της εποχής, είναι το μπρόκολο.
Τι θρεπτική αξία έχει; Η μαμά λέει ότι το μπρόκολο είναι φάρμακο. Και αφού το λέει η μαμά, κάτι θα ξέρει :)
Καρέκλες παλιές, μεταλλικές, σκουριασμένες μα τόσο γερές... Δεν ήταν δυνατό να είναι όλα τόσο περιποιημένα και αυτές οι καρέκλες του σκηνοθέτη να μου χαλάνε την αισθητική. Μια απόφαση ήταν και ή θα πήγαιναν στα σκουπίδια ή για συντήρηση και επειδή μου φάνηκε κρίμα - είχαν και μεγάλη ιστορία, όπως επίσης και ηλικία-, επέλεξα το δεύτερο.
Κι έτσι απλά, έρχεται ο έρωτας μια μέρα στη ζωή και τα αλλάζει όλα... Γεννιούνται ήχοι και λόγια που δεν έχουν ακουστεί. Όσα δεν μπορούσες, ξαφνικά τα μπορείς. Αρκεί μόνο να αφήνεις τη ζωή να κυλήσει, μέχρι ο ίδιος να γίνεις η αγάπη...
Άλλο ένα παλιό μα πάντα αγαπημένο τραγούδι! Eξαιρετικό δεν είναι;
Nέο αγαπημένο κομμάτι από δύο εκπροσώπους της αγγλόφωνης ελληνικής μουσικής σκηνής.
Δύσκολη η πρώτη εργάσιμη μέρας της εβδομάδας και όταν γύρισα σπίτι δεν είχα ετοιμάσει κάτι για φαγητό..
Τελικά η καλή μας φίλη που ξέρει από μουσική, από cookies, από στολισμούς καλαθιών, ξέρει και από πρωινά! Μα αυτό θα πει να έχεις πολυτάλαντες φίλες!
Ελεύθερη μετάφραση: Ιδιαίτερα πράγματα υπάρχουν ακόμα και στις πιο απλές καθημερινές μας στιγμές. Κρυμμένοι θησαυροί μπορεί να βρίσκονται στο οικείο περιβάλλον μας.
Μετά τη χθεσινή διακοσμητική μας πρόταση, όπου μια καρέκλα γίνεται η βάση μιας χαρούμενης σύνθεσης με λουλούδια και παλιά αντικείμενα, σας έχουμε σήμερα άλλη μια ιδέα αξιοποίησης μιας παλιάς καρέκλας.
Μέρα που είναι, ας ακούσουμε ένα κομμάτι που μας φτιάχνει τη διάθεση, όσο ετοιμαζόμαστε για την καθιερωμένη Τσικνο-έξοδο.
