Έβλεπα φωτογραφίες, άκουγα σχετικά από φίλους και δεν πίστευα ότι θα είναι έτσι. "Ανέβα στο Λάκμο και στη Βερλίγκα αρχές Ιούνη και θα δεις...". (Είχαμε ανέβει και το φθινόπωρο αλλά γι αυτή την ανάβαση δεν πρόλαβα να σας μιλήσω). Έτσι δοθείσης ευκαιρίας η τετραμελής ομάδα μας μετά από κάμποσο καιρό νάτη, ανεβαίνει στις βουνοκορφές και πάλι.
Επανέρχομαι με τραγούδι. Γιατί εγώ μπορεί αυτές τις κοπελιές να τις έχω παρεξηγημένες, πολύ μάλιστα, αλλά να που ποτέ μη λες ποτέ γιατί συμβαίνει κάτι σαν 20 φορές την ώρα.
Περνάς από το Επταχώρι Καστοριάς στην παλiά εθνική οδό Κοζάνης - Ιωαννίνων, είτε για Κόνιτσα - Ιωάννινα είτε για να ανέβεις στον Γράμο, βλέπεις τα πέτρινα σπίτια και την επιβλητική πέτρινη εκκλησία της Αγίας Παρασκευής πάνω στον δρόμο και συνεχίζεις. Πού να φανταστείς τι χάνεις αν δεν μπεις στο χωριό. Πού να φαντασείς, αν δεν το ζήσεις, τι "κρύβει" στο εσωτερικό του και από πού να αρχίσεις; Από τη ζεστασιά των ανθρώπων και τη φιλοξενία; Από τα πέτρινα σπίτια και γραφικά καλντερίμια; Από τη θέση του χωριού κάτω από την "μπιστεριά"; Από την ιστορία του; Είναι πολλά αυτά που χαρακτηρίζουν το χωριό και μαγεύουν τους επισκέπτες.
Είμαι κόρη! Μοναχοκόρη! Μοναχοπαίδι! Αυτόματα ο τελευταίος χαρακτηρισμός προκαλεί σε όλους τη σκέψη «Κρίμα στη μάνα που σε κουβάλησε και έμεινε μόνη της γιατί σίγουρα εσύ έκανες κόμμα με τον πατέρα σου!».
Καλησπέρα σας! Χρόνια πολλά και καλά και Χριστός Ανέστη!
Επανερχόμαστε στη διαδικτυακή μας παρέα μετά από ένα διάλεμμα αρκετών ημερών που μας χάρισε ξεκούραση, χαλάρωση, λίγο παραπάνω ύπνο, καθαρό αέρα, θέα στη θάλασσα, ήχους τζιτζικιών και κελαηδίσματα πουλιών. Ομολογώ ότι ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμασταν οικογενειακώς. Οι μεγάλοι για να ξεφύγουμε από τη ρουτίνα, ο Φίλιππος για να εκτονώσει όλη του την ενέργεια παίζοντας με τις ώρες στην αυλή και η μπέμπα για να έχει πάντα μια διαθέσιμη αγκαλιά να απαλύνει το κλάμα της.
Και ξυπνάς ένα πρωί, όπως το προηγούμενο, αλλά όλα είναι αλλιώς. Ο ουρανός λάμπει, μια μυρωδιά φρέσκια και δροσερή έρχεται στη μύτη σου και σου προκαλεί χαμόγελο στα χείλη και καταλαβαίνεις ότι αυτό το πρωινό είναι που μπορείς να πιεις καφέ στην (απεριποίητη λόγω χειμώνα) βεράντα σου με κοντομάνικο.
Άνοιξη! Χρώμα, μυρωδιές, χαμόγελα, αισιοδοξία, κοντομάνικο, μπούκωμα και κυρίως λουλούδια και έρωτας είναι τα συστατικά της Άνοιξης! Αδιαμφισβήτητα έχει φτάσει και έχει μπει σε όλων το μυαλό. Ξελογιάστρα! Να μη δουλέψεις, να μη διαβάσεις, να μην κοιμηθείς. Να είσαι έξω μόνο. Να μυρίζεις αυτή τη νέα αρχή που σηματοδοτεί. Να γεύεσαι την αισιοδοξία και να κοιτάς τη θάλασσα σαν να είναι η πρώτη φορά.
Και επιστρέψαμε... Εξάλλου όσες φορές και να επισκεφτώ τα Λουτρά Πόζαρ δεν τα χορταίνω. Ο συνδυασμός του φυσικού περιβάλλοντος με τις ιαματικές πηγές με κάνουν να νιώθω πως βρίσκομαι σε έναν παραδεισένιο τόπο.
Όπως σας είχα πει σε αυτή την ανάρτηση έχω ένα θέμα με τη μουσική. Με τις μελωδίες, τους ήχους και τα χρώματα που όλα αυτά τα ακούσματα μου φέρνουν στο μυαλό. Σήμερα, λοιπόν, θα σας βάλω να ακούσετε ένα ξένο τραγούδι ενός από τους μεγαλυτερους dj στον κόσμο, του Robin Schulz, που μαζί με τον Richard Judge έβαλαν σκοπό να με τρελάνουν και να με κάνουν να μην βάλω κανένα άλλο τραγούδι εκτός από αυτό στην καλοκαιρινή μου playlist.
Από τη φίλη και γλυκιά μαμά Ζ.Λ. και τη μικρή της κόρη, πάμε σε μια πιο μεγάλη κόρη, ολόκληρη γυναίκα πια, την Παυλίνα μας, που εκφράζει σκέψεις περί ενηλικίωσης... Σκέψεις που προσωπικά θεωρώ πως ειδικά στις μέρες μας κάνουν όλοι οι συνομήλικοί της και οι τουλάχιστον κατά μια πενταετία μεγαλύτεροί της.
Επιστρέφουμε από το πρώτο τριήμερο του Μαρτίου, αφήνοντας πίσω μας την αποκριάτικη διάθεση αλλά όχι και τη διάθεση για αποδράσεις και ανανέωση με μια διαφορετική πρόταση από τη φίλη Δέσποινα.
Στον Αηλιά Πενταλόφου είχαμε ξαναπάει πριν μερικά χρόνια. Τέλος Άνοιξης ήταν τότε και η φύση στα ψηλά ήταν καταπράσινη, γεμάτη χρώματα και αρώματα...
Πριν λίγες μέρες το ανήσυχο πνεύμα μας και η εμμονή μας με τα βουνά και τα λαγκάδια, μας οδήγησε για άλλη μια φορά στον ίδιο προορισμό. Αρχές Άνοιξης τώρα, με φρέσκο χιόνι και φοβερή ηλιοφάνεια, η περιοχή μας επιφύλασσε εικόνες απείρου κάλλους. Όλα έλαμπαν!
Οι φωτογραφίες το μαρτυρούν από μόνες τους, αν και δεν κατορθώνουν να αποτυπώσουν την ομορφιά τοπίου.
Μαθημένοι από τον γιο δεν είχαμε και ιδιαίτερο πρόβλημα στις τούρτες για τα γενέθλιά του – άντε μέχρι και τρίτη/τετάρτη Δημοτικού. Κανένας σκαντζόχοιρος (κορμός-μωσαϊκό με καθαρισμένα αμύγδαλα για αγκάθια), κανένα απλό παγωτό με γραμμένη την ομάδα του...φτάσαμε στα 11. Πλέον οι τούρτες και τα κεράκια «είναι για μωρά».
Και το κορίτσι το «ξεγελάσαμε» μέχρι τα τρίτα του γενέθλια. Πεταλούδες, πασχαλίτσες (φυσικά με κορμό-μωσαϊκό και χρωματιστή τρούφα ή/και smarties). Στα τέταρτα όμως ήταν ανένδοτη: ΘΕΛΩ ΤΟΥΡΤΑ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ!!!. Ό,τι πεις πριγκιπέσσα μας... και το google πήρε φωτιά. Καταλήξαμε στην πιο εύκολη. Μην αποθαρρύνεστε από την ομορφιά της – αλήθεια είναι πολύ εύκολη!
Σήμερα επιστρέφουμε από τη νοητή μας βόλτα στο Μιλάνο της Ιταλίας και μένουμε Ελλάδα... Αρκεί να μη μένουμε στο σπίτι :)
"Όταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει το βουνό στον Μωάμεθ", έτσι δε λένε; Αντιστοίχως λοιπόν, αφού φέτος τα χιόνα δεν ήρθαν σε εμάς, ή έστω ήρθαν με το σταγονόμετρο, πήγαμε εμείς στα χιόνια.
Για το σημερινό μας πρωινό είπαμε να ακολουθήσουμε τη συνταγή της Ελπίδας. Από την πρώτη φορά που την είχα δει, με γέμισε... ελπίδες και την είχα στο μυαλό μου, περιμένοντας την κατάλληλη αφορμή. Και σήμερα που ο Φίλιππος για άλλη μια φορά μας ξύπνησε νωρίς νωρίς και στην κουζίνα είχαμε πολλές μπανάνες κα πολλά αυγά για κατανάλωση, οι pancakes μπανάνας ήταν η γευστική μας συντροφιά.
Όπως ίσως έχετε καταλάβει, τα κέικ τα λατρεύω! Μ' αρέσουν τόσο πολύ! Και μ' αρέσει να δοκιμάζω νέες συνταγές, να κάνω δικές μου παραλλαγές, να προσαρμόζω τα υλικά που έχω στο σπίτι, ενώ συχνά απλώς σκέφτομαι "Τι θα ήθελα να έχει μέσα το κέικ μου; Τι θα ήθελα να φάω;" και με οδηγό την απάντησή μου, τροποποιώ μια κλασική συνταγή.
Επειδή λοιπόν έχουμε πολλές συνταγές για κέικ στη σελίδα, για να μην παιδεύεται όποιος ψάχνει, είπα να τις συγκεντρώσω σε αυτή την ανάρτηση. Βέβαια, είναι σίγουρο πως θα ακολουθήσουν και άλλες κεϊκοσυνταγές, οπότε όταν βρίσκω χρόνο θα ανανεώνω την παρούσα ανάρτηση.
Έκτακτη ανάρτηση η σημερινή, γιατί ο δρομέας της maresei παρέας μας πήρε πάλι τους δρόμους για να συμμετέχει στον 19ο Μπιζάνιο αγώνα τρεξίματος. Οπότε έχουμε αναλυτικό φωτορεπορτάζ καθώς οι φίλοι δρομείς αναμένουν φωτογραφίες!
Ο διαγωνισμός μας έληξε! Τα υπέροχα προϊόντα της Olea θα βρουν νέο σπίτι. Θα βρουν ένα πρόσωπο να περιποιηθούν, ένα χαμόγελο να φωτίσουν.
Ένα ευχάριστο κομμάτι με ένα κεφάτο video clip που σε κάνει να θες να βγεις στη φύση, να ξεχυθείς, να μη μαζεύεσαι σπίτι με τίποτα.
Ένα πολύ ωραίο κομμάτι με ένα εντυπωσιακό video clip θα μας βοηθήσει να συνέλθουμε από το τριήμερο που πέρασε και να ξαναμπούμε σε ρυθμούς καθημερινότητας.
Σπίτι μου σπιτάκι μου... Σαν το σπίτι μου πουθενά... Εκφράσεις χιλιοειπωμένες που δηλώνουν το δέσιμό μας με το σπίτι μας, τον προσωπικό μας χώρο. Και προφανώς όχι άδικα!
Συνήθως το σπίτι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με στιγμές χαλάρωσης και θαλπωρής, αποτελεί την εστία μας, έναν χώρο γαλήνης και αρμονίας. Ωστόσο πολλές φορές επηρεαζόμαστε από τα προβλήματα, τα νεύρα και την πίεση στη δουλειά και μεταφέρουμε αυτή την αρνητική ενέργεια στον προσωπικό μας χώρο. Άλλες πάλι φορές είναι οι ίδιες οι εντάσεις στο σπίτι που κάνουν την ενέργεια του κάπως πιο βαριά. Πώς θα μπορούσαμε όμως να καθαρίσουμε όλη αυτή τη συσσωρευμένη ενέργεια; Η φύση έχει φροντίσει να μας εφοδιάσει με ένα θεραπευτικό βότανο που πολλές παραδόσεις χρησιμοποιούν ώστε να απαλλαγούμε από την αρνητική ενέργεια που ρέει στον χώρο μας.
Πριν λίγες μέρες σας είπα για το πόσο ευχαριστημένη έμεινα με τη χρήση των προϊόντων Olea και σας υποσχέθηκα νέο διαγωνισμό!
Ήρθε η ώρα λοιπόν! Δύο σαπούνια ελαιόλαδου και μία κεραλοιφή υπόσχονται να σας περιποιηθούν με τον πιο φυσικό τρόπο και ανυπομονούν να βρουν το νέο τους σπίτι.
Είτε σου αρέσει είτε όχι, οφείλεις να παραδεχτείς ότι είναι μια και μοναδική.
Και μια και τυχαίνει να εμφανίζεται σήμερα στη «γειτονιά» μας, δεν θα μπορούσαμε να μείνουμε αδιάφοροι και να μην παρευρεθούμε.
Ένα τραγούδι που αγαπώ πολύ και δε βαριέμαι ν' ακούω... Ένα τραγούδι για να ξεκινήσουμε όμορφα την εβδομάδα μας.
Ένα τραγούδι που ξέρουμε και αγαπάμε σε μια ζωντανή εμφάνιση της Αμερικανίδας τραγουδίστριας και τραγουδοποιού που ακούει στο όνομα Cat Power.
Έτσι για να κάνουμε ένα μουσικό διάλειμμα!
Μπαλκόνια, λουλούδια, χρώματα και αρώματα είναι άμεσα συνδεδεμένα με την άνοιξη που έρχεται. Μπορεί βέβαια οι αλλεπάλληλες βροχές να μη συμβαδίζουν με τις ανοιξιάτικες σκέψεις μας αλλά εμείς εν αντιθέσει με τον καιρό ψάξαμε, βρήκαμε και σας παρουσιάζουμε εναλλακτικές προτάσεις που μπορούν να ανανεώσουν την εικόνα του μπαλκονιού ή της αυλής σας.
Συστάσεις για την Ελευθερία Αρβανιτάκη σίγουρα δε χρειάζονται. Η πορεία της στην ελληνική μουσική σκηνή είναι γνωστή και η αγάπη μας για τα τραγούδια και τις ερμηνείες της μεγάλη.
Οι atenistas ξαναχτυπούν! Αυτή την Κυριακή 19.05 μας καλούν να ανακαλύψουμε παρέα μια άγνωστη Αθήνα..
Πρόκεται για μια δράση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον που μας αρέσει πολύ!
Αυτές οι κολοκύθες ήταν παρατημένες και κατασκονισμένες σε ένα ξεχασμένο ράφι στο μανάβικο της γειτονιάς, ποιος ξέρει για πόσο καιρό;
Για να είναι ο Ιούλιος ο τυχερός μας μήνας..
Οι Απόκριες έφτασαν και μαζί τους πλησιάζει το πολυπόθητο τριήμερο. Πάρτι, εκδηλώσεις, παρέλαση, ξέφρενος χορός, οικογενειακές στιγμές... όλα θα χωρέσουν μέσα στο προσεχές τριήμερο.
Σας έχουμε μερικές προτάσεις για δημιουργικό χρόνο με τα παιδιά ή για εμπνευσμένες κατασκευές για μικρούς και μεγάλους οπαδούς του Καρναβαλιού. Δείτε ιδέες και αναλάβετε δράση ακόμα και για κατασκευές της τελευταίας στιγμής!
Αυτή η εβδομάδα ξεκινά κινηματογραφικά μια και σήμερα τα ξημερώματα ώρα Ελλάδος ανακοινώθηκαν οι νικητές των Χρυσών Σφαιρών για τη χρονιά που μας πέρασε.
Πόσα χρώματα μπορούν να συνδυαστούν αρμονικά σε μία κρεβατοκάμαρα;
Ένα μήλο και δυο ώριμα ακτινίδια μαζί με λίγο νερό μπορούν να γίνουν ένας πολύ νόστιμος και θρεπτικός χυμός.
Τι ωραία θα ήταν να πέφτουν τέτοια λαχταριστά μπισκοτάκια από τον ουρανό αντί για τις τεράστιες σταγόνες βροχής; Σουρεαλιστικό... Αλλά και δε θα βρεχόμασταν και θα γλυκαινόμασταν!
Το καθαρό περιβάλλον τόσο εντός όσο και εκτός πόλεων είναι μέρος της αλλαγής που θέλουμε να δούμε στον κόσμο. Τα όμορφα κτίρια, οι άνετοι δρόμοι, οι ελεύθερες ράμπες, τα μεγάλα πεζοδρόμια, τα καθαρά παγκάκια, τα περιποιημένα πάρκα, οι φιλικοί κοινόχρηστοι χώροι.. Όσο σκεφτόμαστε τόσο θα μεγαλώνει η λίστα με αυτά που θέλουμε να δούμε σε έναν καλύτερο κόσμο.
Η ιδέα δόθηκε πριν λίγους μήνες από ένα διαφορετικό έργο τέχνης που τράβηξε την προσοχή μας.
Το έχουμε ξαναπεί ότι το Σαββατοκύριακο μας αρέσουν οι κοντινές εξορμήσεις στη φύση για πεζοπορία, για βόλτα και φωτογράφιση, για να ένα πικ νικ ή έστω μια βόλτα στο πλησιέστερο χιονοδρομικό κέντρο.
Σήμερα λοιπόν σας ξεναγούμε σε μια πολύ όμορφη τοποθεσία λίγο έξω από τα Ιωάννινα ιδανική για περίπατο στη φύση, φωτογραφίες, πικ νικ και βουτιές.
Χρώματα κι αρώματα μπλέκονται με μοναδικό τρόπο στη φύση... Λουλούδια κι έντομα γίνονται ένα μόλις δυο βήματα μακριά από τον καναπέ του σαλονιού. Βγείτε στο μπαλκόνι, στον κήπο, στο πάρκο κι απολαύστε το θέαμα!
Επειδή μια εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις και για να μη μένουμε μόνο στη λεκτική περιγραφή, ας πάμε ένα σύντομο φωτογραφικό ταξίδι στα ανθισμένα λουλούδια του Στρασβούργου και του Μονάχου.
Στρώνουμε τραπέζι για τρεις! Δε χρειάζεται να υπάρξει μια μια ειδική περίσταση ούτε ακριβά σερβίτσια ούτε ακριβά μαχαιροπίρουνα ούτε το τέλειο φαγητό για να στρώσουμε ένα καλό τραπέζι.
Όπως ήδη αναφέραμε, φέτος ήταν η πρώτη φορά που τα κορίτσια του maresei.gr αποφασίσαμε να φτιάξουμε μόνες μας τις λαμπάδες για τα πνευματικά μας παιδιά αλλά και για αγαπημένους φίλους!
Μας αρέσει πολύ να δημιουργούμε άλλωστε και μετά την εμπειρία των βαπτιστικών πακέτων, η δημιουργία των χειροποίητων λαμπάδων ήταν σχεδόν δεδομένη. Δεν χρειάστηκε 2η σκέψη. Προμηθευτήκαμε τα κεριά και κάποια συμπληρωματικά υλικά και λάβαμε δράση.
Ήδη σας έχουμε παρουσιάσει την πρώτη maresei λαμπάδα για τη βαπτιστήρα μιας φίλης μας. Σειρά σήμερα έχουν οι λαμπάδες που δημιουργήθηκαν για ένα ζευγάρι φίλων μας. Στόχος μας, πέρα από το να τους χαρίσουμε χαμόγελα, ήταν να τους θυμίσουμε το γαμήλιο ταξίδι τους στην πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, τη Νέα Υόρκη. Είχαμε άλλωστε τα υλικά από τη δημιουργία της λαμπάδας που φτιάχτηκε αποκλειστικά για τη ροκ μικρή κυρία που ακούει στο όνομα Μαργαρίτα.
Ας ξεκινήσουμε με χιουμοριστική διάθεση την εβδομάδα μας με αυτή την εκδοχή του "No Milk Today" των Herman Hermits από τον Vassiliko..
Βλέποντας την ταινία "Ψαρεύοντας Σολομούς στην Υεμένη" είπα να πειραματιστώ και να δοκιμάσω να φτιάξω ένα από τα αγαπημένα μου πιάτα ζυμαρικών! Η ταινία να σας πω την αλήθεια ήταν μέτρια, αλλά τουλάχιστον η προσπάθεια στην κουζίνα στέφθηκε με επιτυχία!
